Πέμπτη, 18 Απριλίου 2013

Πώς στρώθηκε ο δρόμος για το φασισμό



pAν μου ζητούσαν να επιλέξω μια φράση-κλειδί που ακουγόταν πολύ στην Ελλάδα τις προηγούμενες δυο δεκαετίες, δε θα είχα κανέναν ενδοιασμό: «Δε με ενδιαφέρει η πολιτική». Ακούστηκε πολλές φορές από χιλιάδες χείλη απλών πολιτών. Μπορεί να την είπες κι εσύ. «Δε με ενδιαφέρει η πολιτική». Ακούστηκε, ως απάντηση, από εκατοντάδες «καλλιτέχνες» και ηθοποιούς, όταν ερωτήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια για τα όσα συνέβαιναν στη χώρα μας. Το πίστευαν; Το έλεγαν γιατί ήθελαν να τα έχουν καλά με όλους και να μη χάσουν «πελάτες»; Πάντως, το έλεγαν.
Τις προηγούμενες δεκαετίες, η πολιτική στην Ελλάδα δεν ήταν τόσο δημοφιλής όσο είναι σήμερα. Αν ξεκινούσες πολιτική συζήτηση, οι άνθρωποι δυσανασχετούσαν. Ήταν «βαρετό».
Κάτι ακόμα που δεν ήταν διόλου δημοφιλές στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες ήταν η γνώση και η πνευματικότητα. Ο χαρακτηρισμός «κουλτουριάρης» σου ερχόταν αμέσως σαν ταμπέλα όχι αν προσπαθούσες να πεις κάτι πολύ βαρύ και ασήκωτο αλλά αν έκανες το λάθος να ξεφύγεις λίγο από το Κλικ, το Nitro, το ποδόσφαιρο και τα τηλεοπτικά κλισέ.
Αν δεν άκουγες Βίσση, Ρέμο, Σφακιανάκη, Ρουβά και Χατζηγιάννη, ήσουν κουλτουριάρης. Κι έτσι φτάσαμε κάποια στιγμή να θεωρούνται κουλτουριάρικα τα λαϊκά τραγούδια του Τσιτσάνη και του Χατζιδάκι.
Μιλώντας με νέους ανθρώπους, συνειδητοποιείς πως δεν έχουν διαβάσει σχεδόν τίποτα. Εντάξει, δεν ήμασταν ποτέ ένας λαός βιβλιολάγνων που δεν άφηναν το βιβλίο από το χέρι αλλά οι παλαιότερες γενιές όλο και κάτι είχαν διαβάσει. Έστω, τους κλασικούς συγγραφείς. Σε κάθε περίπτωση πάντως, δεν κορόιδευαν αυτούς που αγαπούσαν το διάβασμα.
Δεν είναι τυχαία η επιτυχία του «Αλχημιστή» του Πάολο Κοέλιο στη χώρα μας. Αφενός το βιβλίο ήταν μικρό και αφετέρου περιείχε μια φράση που οι Έλληνες αποστήθισαν μαζικά: «Όταν επιθυμείς κάτι, ολόκληρο το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσεις». Πώς; Μόνο με την επιθυμία; Χωρίς κόπο; Χωρίς πόνο; Χωρίς διάβασμα; Χωρίς γνώση; Ό,τι κι αν εννοούσε ο Κοέλιο, οι παθητικοί -και λόγω Ορθοδοξίας- Έλληνες καθησυχάστηκαν, αφέθηκαν στο σύμπαν και το περίμεναν να συνωμοτήσει υπέρ τους. Το σύμπαν δε συνωμότησε. Η αδιαφορία για την πολιτική και η απόλυτη αντιπνευματικότητα οδήγησαν στη χρεοκοπία. Πρώτα στην κοινωνική, ηθική και πολιτιστική χρεοκοπία και μετά στην οικονομική.
Ακόμα κι αν διαφωνεί κάποιος πως η αδιαφορία της πλειοψηφίας των πολιτών για την πολιτική και η αποστροφή τους για τη γνώση οδήγησαν στην οικονομική χρεοκοπία, δε θα διαφωνήσει στο ότι οι πολίτες καλούνται σήμερα να αντιμετωπίσουν τη χρεοκοπία με τα πνευματικά εφόδια που απέκτησαν όλα αυτά τα χρόνια. Δηλαδή, με το Σφακιανάκη, τη Μενεγάκη, τα ζώδια, τους μάγειρες, τις συνταγές και ό,τι άλλο πρόβαλε η ιδιωτική τηλεόραση.
Κοίταξε τα cd που αγόρασες όλα αυτά τα χρόνια, τα βιβλία που διάβασες (αν διάβασες), θυμήσου τις ταινίες, τις θεατρικές παραστάσεις και τις συναυλίες που παρακολούθησες (αν παρακολούθησες), γιατί είναι αυτά τα όπλα με τα οποία θα αντιμετωπίσεις τη χρεοκοπία. Αυτός είσαι.
Βέβαια, ένα μεγάλος αριθμός Ελλήνων αντιμετωπίζει τη χρεοκοπία με μόνο εφόδιο την αποβλάκωση που του πρόσφερε η ελληνική τηλεόραση. Και συνεχίζει να αποβλακώνεται.
Χρειάζονται εφόδια για να σκεφτείς. Και αυτά τα εφόδια δε θα τα βρεις στην τηλεόραση.
Η τηλεόραση δεν έχει καμία σχέση με την παιδεία, τη γνώση και το πνεύμα. Είναι ένα μέσο που μπορεί κάποιες φορές -και υπό προϋποθέσεις- να είναι ενδιαφέρον και ψυχαγωγικό, αλλά στην Ελλάδα δε συνέβη ούτε αυτό. Η ελληνική τηλεόραση απευθύνεται στα χαμηλά ένστικτα και -με ελάχιστες εξαιρέσεις- είναι ένας σκουπιδοτενεκές, με ξεπουλημένα λαμόγια, χαζογκόμενες, βιζιτούδες και διάφορους άλλους φελλούς.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο το ότι οι Έλληνες που σέβονται τον εαυτό τους δεν εμφανίζονται στην τηλεόραση. Ίσως, να δέχτηκαν να εμφανιστούν σε κάποια αξιοπρεπή εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης αλλά μέχρι εκεί.
Το να μην εμφανίζεσαι στην τηλεόραση σημαίνει -μεταξύ άλλων- πως δεν πιστεύεις πως πάνω απ’ όλα είναι το κέρδος. Γιατί η τηλεόραση έχει να κάνει με πολλά χρήματα.
Όλα αυτά τα χρόνια, τα πρόσωπα της ελληνικής τηλεόρασης δεν ενδιαφέρονταν, βέβαια, για την πολιτική. Ήταν εθνικοί σταρ, οπότε ανήκαν σε όλους τους Έλληνες και δεν έπαιρναν ποτέ θέση για τίποτα. Επίσης, τα πρόσωπα της τηλεόρασης -τουλάχιστον αυτά που κυριάρχησαν- είναι βαριά αμόρφωτα.
Σε μια χώρα που μεγάλο μέρος των πολιτών δεν ενδιαφέρονταν για την πολιτική και την γνώση -και η «εκπαίδευσή» τους ήταν τηλεοπτική-, δε θα πρέπει να κάνει σε κανέναν εντύπωση το γεγονός ότι η Χρυσή Αυγή εκφράζει σήμερα εκατοντάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας.
Αν δε σε ενδιέφερε ποτέ η πολιτική και, παράλληλα, έχεις την εντύπωση πως ο Καζαντζάκης είναι ποδοσφαιριστής, είναι απόλυτα λογικό -όταν χρειαστεί- να εκφραστείς πολιτικά με το απόλυτο σκοτάδι, το φασισμό, τους ψευτοτσαμπουκάδες, τις μαγκιές, τις κλωτσιές, τα ουρλιαχτά και όλη αυτήν την κτηνωδία που εκπροσωπεί η Χρυσή Αυγή. Το κτήνος το εκφράζουν τα κτήνη.
Φυσικά, δεν είναι καθόλου τυχαία η συμπάθεια των τηλεοπτικών προσώπων για τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Μαζί τους αισθάνονται πολύ άνετα, αφού πνευματικά βρίσκονται στην ίδια κατάσταση: σε αυτή του χιμπαντζή.
Η Χρυσή Αυγή δεν ήρθε τώρα. Ο νεοναζισμός δεν ήρθε τώρα. Ο φασισμός δεν ήρθε τώρα. Θα έπρεπε να τον είχες διακρίνει στο ναρκισσισμό της Ελένης, στην εγωπάθεια του Σάκη, στη ρηχότητα της Ρούλας και του Γρηγόρη, στον αδίστακτο κυνισμό του Θέμου και στην κτηνώδη βλακεία που κουβαλάνε όλα αυτά τα εγωκεντρικά ανθρωποειδή που θεοποίησαν το εύκολο κέρδος, προώθησαν την ιδιωτεία και πούλησαν την ψυχή τους στο διάολο.
Κι αν αυτοί έβγαλαν πολλά χρήματα, αυτοί που τους παρακολουθούσαν μαγεμένοι -και τους παρακολουθούν ακόμα αφού είναι πια ανάπηροι πνευματικά- παίρνουν για τρόπαιο τη Χρυσή Αυγή.
Οι πολίτες έχουν χρέος να ασχολούνται με τα κοινά και να ενδιαφέρονται για την πολιτική.
Οι πολίτες έχουν χρέος να φροντίζουν την ψυχή τους και το μυαλό τους, να επιζητούν τη γνώση και να αποφεύγουν τα σκουπίδια.
«Μας πρόδωσαν οι πολιτικοί» λένε οι πολίτες. Ναι, αλλά πολύ πριν, οι πολίτες είχαν προδώσει τους εαυτούς τους. Το πρώτο δε θα είχε συμβεί, αν δεν είχε συμβεί το δεύτερο.
Ο φασισμός είναι εδώ. Μέσα μας.
(Στη φωτογραφία -με ελληνική φορεσιά- είναι ο Όσκαρ Ουάιλντ. Αν και τα βιβλία του Όσκαρ Ουάιλντ υπάρχουν πια παντού -και στο διαδίκτυο-, εκατομμύρια Έλληνες στη διάρκεια της ζωής τους δε θα διαβάσουν ούτε μια φράση του, επειδή το σύμπαν δε θα συνωμοτήσει.)
Πηγή : ΑΠΟΔΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΟΥ

Δευτέρα, 15 Απριλίου 2013

Η συγκλονιστική ιστορία του άνεργου διαφημιστή που ταϊζει 3.000 πληγέντες της ελληνικής κρίσης



kostas2
Μια ασυνήθιστη περίπτωση Έλληνα. Έτσι όπως ενδεχομένως θα θέλαμε να βλέπαμε τους Έλληνες. Όπως θα επιθυμούσαμε να βλέπουμε τους εαυτούς μας. Ο Κώστας Πολυχρονόπουλος κάθε μέρα στήνει το πρόχειρο κουζινάκι του σε διαφορετικό σημείο της Αθήνας και προσφέρει εντελώς δωρέαν φαγητό σε όποιον το έχει ανάγκη. 
 
«Δεν πρόκειται για φιλανθρωπία, ελεημοσύνη ή κάποιου είδους συσσίτιο. Όχι, αυτό που κάνουμε εδώ λέγεται αλληλεγγύη...» λέει στη Lifo, ο εμπνευστής της κοινωνικής κουζίνας «Ο Άλλος Άνθρωπος».

Ξεκίνησε την ανιδιοτελή δράση του τον Δεκέμβριο του 2011, έπειτα από ένα περιστατικό που, όπως αποκαλύπτει ο ίδιος, τον στιγμάτισε. «Εργαζόμουν για 25 χρόνια στον χώρο της διαφήμισης και του μάρκετινγκ ως στέλεχος σε μια πολυεθνική εταιρεία. Τον Σεπτέμβριο του 2009 έχασα τη δουλειά μου και έως σήμερα παραμένω άνεργος. Το πρώτο διάστημα ήταν σκληρό. Αναγκάστηκα να μετακομίσω και σε ηλικία 47 ετών επέστρεψα στο πατρικό μου, όπου μένω πλέον με τη μητέρα μου. Έκανα πολλές προσπάθειες να βρω δουλειά, όμως όλες έπεσαν στο κενό. Κι εγώ με τη σειρά μου σε πολύμηνη κατάθλιψη. Δεν ήθελα να βλέπω κανέναν, δεν ήθελα να βγαίνω έξω, ήμουν μονίμως χαμένος στις σκέψεις μου. Συνολικά έκανα ένα εξάμηνο να βγω από το σπίτι. Ώσπου μια μέρα αποφάσισα να κάνω έναν περίπατο για να καθαρίσει κάπως το μυαλό μου από την κλεισούρα. Και τότε συνέβη κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Περπατώντας στον δρόμο αντίκρισα δυο παιδιά, όχι μεγαλύτερα από 14 ετών, να παλεύουν πάνω από έναν κάδο απορριμμάτων για ένα σάπιο μήλο. Χτυπούσαν με μανία το ένα το άλλο, προσπαθώντας να το πάρουν. Η εικόνα αυτή με συγκλόνισε. Γυρίζοντας σπίτι, πήρα τηλέφωνο μια φίλη και τη ρώτησα αν θα την ενδιέφερε να βγούμε παρέα και να μοιράσουμε φαγητό σε κόσμο που έχει ανάγκη. Δέχτηκε και την επόμενη μέρα φτιάξαμε μερικά σάντουιτς και πήραμε τους δρόμους. Στην αρχή οι περαστικοί, ακόμα και οι άποροι, μας αντιμετώπιζαν με δισταγμό – παρότι προσφέραμε εντελώς δωρεάν φαγητό, κανείς δεν το έπαιρνε. Έτσι, τα πρώτα σάντουιτς αναγκαστήκαμε να τα φάμε εμείς. Όμως, δεν το βάλαμε κάτω. Ξαναβγήκαμε λίγες μέρες μετά και αυτήν τη φορά τα πράγματα πήγαν καλύτερα. Σήμερα, η κοινωνική κουζίνα «Ο Άλλος Άνθρωπος» ταΐζει 3.000 ανθρώπους τον μήνα, δηλαδή περίπου 90-100 άτομα την ημέρα».

Για τον Κώστα αυτό το κατόρθωμα δεν είναι παρά μια συλλογική νίκη, γιατί με τον καιρό ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι έσπευδαν να τον βοηθήσουν, προσφέροντας φαγητό. «Καμιά φορά ακούω να λένε ότι ο Έλληνας είναι απαθής προς τον συνάνθρωπό του, πως το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι ο εαυτός του. Από την εμπειρία μου και μόνο θα σου πω ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα. Από την πρώτη μέρα που ξεκίνησα πλήθος ανθρώπων από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις προσφέρθηκε να βοηθήσει, ο καθένας με τον τρόπο του. Θα αναφέρω δύο παραδείγματα, τα οποία με συγκίνησαν για διαφορετικούς λόγους το καθένα. Το πρώτο είναι ο ορισμός της αλληλεγγύης. Πέρσι, ένα μεσημέρι μαγείρευα στο Πεδίον του Άρεως, όταν ξαφνικά με πλησιάζει ένας ηλικιωμένος άντρας και με ρωτά τι κάνω εκεί. Από τα ρούχα του φαινόταν φτωχός άνθρωπος και πίστεψα ότι ήθελε να μου ζητήσει φαγητό. Όταν του εξήγησα τι έκανα, ξέσπασε σε λυγμούς και δεν μπορούσα να τον συνεφέρω με τίποτα! Και τότε ο παππούς έκανε κάτι που μου έσκισε την καρδιά στα δύο. Έβγαλε από μία σακούλα μια φραντζόλα ψωμί και την έκοψε στη μέση. Κλαίγοντας μου είπε: "Λεβέντη μου, λεφτά δεν έχω, ούτε φαγητό να σου δώσω, μονάχα αυτήν τη φραντζόλα ψώνισα σήμερα. Σου δίνω τη μισή για να φάνε κι άλλοι άνθρωποι. Πάρ’ τη, σε παρακαλώ, αυτό που κάνεις είναι πολύ σημαντικό". Τρελάθηκα! Το βράδυ σκεφτόμουν το περιστατικό και κατέληξα πως αυτό ακριβώς είναι η αλληλεγγύη. Να προσφέρεις κάτι από το υστέρημα, όχι από το περίσσευμά σου. Το άλλο παράδειγμα αφορά μια κυρία της καλής κοινωνίας, η οποία είναι σύζυγος πολύ γνωστού εφοπλιστή και μου φέρνει πολύ συχνά, μόνη της πάντα, δεκάδες σακούλες με φαγητό, για να έχω αποθέματα και να μην ξεμένω. Μόνο μία χάρη μου έχει ζητήσει. Να μη μάθει ποτέ κανείς το όνομά της».

Κατά καιρούς έχουν προσεγγίσει τον Κώστα αρκετοί φορείς αλλά και μεγάλα σούπερ μάρκετ, για να τον βοηθήσουν στο έργο του. Ουδέποτε αποδέχτηκε κάποια από τις προτάσεις τους. «Υπάρχουν σκοπιμότητες πίσω από αυτού του τύπου τις “βοήθειες” και δεν θέλω να τους κάνω τη χάρη. Θα προχωρήσω μόνος μου, συντροφιά αποκλειστικά και μόνο με ανθρώπους που στέκονται δίπλα μου από καρδιάς. Οι εταιρείες, η Εκκλησία ή άλλοι φορείς πιστεύουν ότι οι άποροι είναι ζώα που θα τους πετάξουν λίγο φαγητό και αυτοί θα τρέξουν να τους γλείψουν το χέρι. Όμως, οι άνθρωποι αυτοί έχουν ανάγκη κάτι περισσότερο. Κάποιον να τους ακούσει, να επικοινωνήσει ουσιαστικά μαζί τους την ώρα που μοιράζονται ένα πιάτο φαΐ. Αυτό είναι που τους λείπει, όχι η ελεημοσύνη της κακιάς ώρας». Την ώρα που συζητάμε με τον Κώστα το συνεργείο του γαλλικού Canal Plus –που έχει φτάσει στο μεταξύ– τραβάει πλάνα από την αυτοσχέδια κουζίνα του. Μια μεσόκοπη περαστική κυρία ρωτά τη γαλλόφωνη δημοσιογράφο Αγγελική Κουρούνη και τον καμεραμάν Χριστόφορο Γεωργούτσο από πού είναι. Όταν της απαντούν «από τη Γαλλία», εκείνη αρχίζει να φωνάζει: «... Δείξτε τα, δείξτε, να δουν τα χάλια μας». Ο Κώστας παρεμβαίνει ευγενικά: «Όχι, κυρία μου, δεν είναι εδώ για να δείξουν τα χάλια μας, αλλά την αλληλεγγύη μας. Το ξεχασμένο μας φιλότιμο που ξυπνά και πάλι έπειτα από 20 χρόνια χειμερίας νάρκης».

Πίσω, ένα ζευγάρι Γερμανών τουριστών συλλέγει πληροφορίες για την κουζίνα. Όταν μαθαίνουν ότι ο Κώστας είναι άνεργος και, παρ’ όλα αυτά, προσφέρει δωρεάν φαγητό σε άπορους, δείχνουν έκπληκτοι. Ο άντρας ρωτά πώς μπορούν να βοηθήσουν κι εκείνοι. «Πείτε στη φράου Μέρκελ να μη μας ζορίζει τόσο πολύ...» λέει κομματάκι ειρωνικά μια κυρία, η οποία συχνά-πυκνά φέρνει τρόφιμα στον Κώστα. «Αυτό, μάλλον, πρέπει να το πει ο πρωθυπουργός σας...» απαντά ο ετοιμόλογος Γερμανός, ανταποδίδοντας με ένα χαμόγελο. Δειλά-δειλά οι πρώτοι «θαμώνες» της κοινωνικής κουζίνας «Ο Άλλος Άνθρωπος» κάνουν την εμφάνισή τους στο πλακόστρωτο του Θησείου. Το μενού σερβίρει σήμερα κοτόπουλο με μανέστρα.

Ρεπορτάζ: Αντώνης Ντινιακός - Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Κατσής

theinsider.gr

Πέμπτη, 11 Απριλίου 2013

To κουτί της Πανδώρας - Mαριναλέδα (Marinaleda)


Η καμπάνια ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις στη Μαδρίτη : Λαικό δημοψήφισμα για την ιδιωτικοποίηση του νερού


Popular-referendum
Του Iñigo Antepara
Πέρυσι η Μαδρίτη ψήφισε για το μέλλον της ύδρευσης, στα σχέδια για την ιδιωτικοποίηση 49%της δημόσιας αρχής νερού της Canal de Isabel II.
Η περιφερειακή κυβέρνηση της Μαδρίτης, όπως και η εθνική κυβέρνηση, είναι στα χέρια του δεξιού Λαϊκού Κόμματος. Και οι δύο είναι παραπάνω από πρόθυμοι για την πώληση των ασημικών της Ισπανίας, προκειμένου να καλύψουν μια μεγάλη τρύπα στα δημόσια οικονομικά που προκλήθηκε από μια βόμβα , πρώτα από μια τράπεζα που ανεφλέγη με καύσιμο τα στεγαστικά δάνεια και στη συνέχεια από τις πολιτικές λιτότητας στην Ισπανία και στο εξωτερικό.
Ο Esperanza Aguirre, επικεφαλής της περιφερειακής κυβέρνησης της Μαδρίτης θέλει επίσης να πουλήσει από το μετρό, ένα από τις top 10 παγκοσμίως συστήματα μετρό. Ελπίζει να πάρει 1.5 έως 1.750 δις ευρώ από την πώληση της εταιρείας υδάτων, που θα επιτρέψει στους νέους ιδιώτες ιδιοκτήτες να αγοράσουν άλλες εταιρείες, συμπεριλαμβανομένων των τραπεζών, αλλά και την «αξιοποίηση» της γης που χρησιμοποιείται σήμερα για δημόσια ωφέλεια, όπως κήποι και πάρκα. Ο Aguirre αποκαλεί την Canal de Isabel II «μια ασφαλή επένδυση» επειδή «όλοι πίνουν νερό» ανεξάρτητα από το οικονομικό κλίμα.
Αλλά οι αντίπαλοι του, συμπεριλαμβανομένων των συνδικάτων, της Ενωτικής Αριστεράς , οικολογικών ομάδες, συλλογικότητες γειτονιών και η 15-M (το κίνημα των αγανακτισμένων ), πέτυχαν την ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με την σχεδιαζόμενη πώληση της δημόσιας επιχείρησης νερού, με το επιχείρημα ότι «το νερό είναι για όλους και δεν ανήκει σε κανέναν ». Τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος στο οποίο 167 000 άνθρωποι έλαβαν μέρος : 99% απέρριψε την ιδιωτικοποίηση.
Οι διοργανωτές είπε ότι το δημοψήφισμα, το οποίο διοργανώθηκε με κάλπες σε 350 δήμους, ή τοπικές περιοχές, σχεδιάστηκε για να επιτρέπει στους ανθρώπους να λάβουν θέση σε ένα θέμα που δεν είχε «εμφανιστεί σε κάποιο εκλογικό πρόγραμμα» και η περιφερειακή κυβέρνηση το προώθησε «πίσω από τις πλάτες των πολιτών».
Ο Enrique García, από τη Λαϊκή Συνέλευση της Τετουάν, μια συνοικία της Μαδρίτης, τόνισε ότι οι αιτήσεις για μια συζήτηση στο τοπικό συμβούλιο της περιφέρειας της Μαδρίτης είχε απορριφθεί από την περιφερειακή κυβέρνηση. Και πρόσθεσε:
«Πριν από λίγους μήνες οι πολίτες δεν γνώριζαν τίποτα για την ιδιωτικοποίηση της εταιρείας υδάτων», αλλά χάρη στο επιτυχημένο δημοψήφισμα «τώρα η πλειοψηφία του πληθυσμού ήταν ενήμερη».
«Θέλουμε να επιστήσουμε την προσοχή σε μια αδιαφανή διαδικασία κατά την οποία η κυβέρνηση αρνείται να καθορίσει την τιμή της δημόσιας εταιρείας, ακόμη και στο συμβούλιο», δήλωσε ο Ladislao Martínez, εκπρόσωπος του λαϊκού κινήματος Plataforma contra la privatización del Canal de Isabel II. ( πλατφόρμα ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της Canal de Isabel II)
«Το νερό ανήκει σε όλους», είπε μια συνταξιούχος που ψήφισε ενάντια στην ιδιωτικοποίηση. Για την ίδια, η κίνηση αυτή θα οδηγήσει μόνο σε λιγότερες θέσεις εργασίας και υψηλότερες τιμές για τους καταναλωτές.
Αν και το δημοψήφισμα δεν δεσμεύει είχε «ηθικό και πολιτικό κύρος», δήλωσαν οι ακτιβιστές. Τώρα πλέον απαιτούν από την περιφερειακή κυβέρνηση να πραγματοποιήσει επίσημο δημοψήφισμα που θα αναγκάσει την διοίκηση της Μαδρίτης να κερδίσει τη λαϊκή υποστήριξη στα σχέδιά του, ή να τα εγκαταλείψει.
Τα επίσημα στοιχεία από την κοινωνική διαβούλευση για το νερό εξακολουθούν να είναι διαθέσιμα στο www.porelagua.es web
Οι υπεύθυνοι του δημοψηφίσματος διαμαρτυρίας θέλουν επίσης να συγκεντρώσουν τις 500.000 υπογραφές που απαιτούνται για να υποβληθεί μια λαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία (ILP), στο Δημοτικό Συμβούλιο της Μαδρίτης, απαιτώντας συζήτηση και ψηφοφορία σχετικά με την πιθανή ιδιωτικοποίηση στο περιφερειακό κοινοβούλιο.
contra-la-privatizacion-del-agua
Η ιδιωτικοποίηση της Canal διακόπτεται λόγω:
- έλλειψης των ιδιωτών αγοραστών
- Κινητοποιήσεις των πολιτών
- Η νομική αβεβαιότητα που θα μπορούσε να προκύψει από τη χρήση διοικητικών καταγγελιών και αιτήσεων αντισυνταγματικότητας
- Απαιτήσεις από πιθανούς αγοραστές
Ωστόσο, η δημιουργία της εταιρείας σημαίνει μια υποχώρηση από το σημερινό επιχειρηματικό μοντέλο και ένα βήμα προς την ιδιωτικοποίηση.
Σημαντικές πτυχές της σύμβασης ιδιωτικοποίησης:
- Η σύμβαση θα διαρκέσει 50 χρόνια.
- Οι λειτουργίες και οι αρμοδιότητες της Canal Gestión SA, καθώς και τα έσοδα της ορίζονται στη σύμβαση, αλλά δεν είναι γνωστά.
- Οι ετήσιοι ρυθμοί αύξησης των τιμών θα ακολουθήσουν το δείκτη τιμών καταναλωτή και η εταιρεία πρέπει να πετύχει μια δημοσιονομική ισορροπία.
Θεαματική αύξηση στους λογαριασμούς του νερού το 2012
Οι ενέργειες της κυβέρνησης της Μαδρίτης, μέσω διατάγματος 2304/2011, της 30ής Δεκεμβρίου 2011, έχει οδηγήσει σε αυξήσεις μεταξύ 10 και 20%, χωρίς αιτιολόγηση με την εισαγωγή ενός νέου τύπου που επηρεάζει τη σταθερή υπηρεσία παροχής και διανομής.
Η απόφαση αυτή έρχεται σε αντίθεση με μια έκθεση του Οικονομικού & Κοινωνικού Συμβούλιου, το οποίο τον Δεκέμβριο του 2011 συνέστησε να διατηρηθεί η παλιά φόρμουλα.
Η αύξηση αυτή είναι μέρος των προσπαθειών που γίνονται για να διευκολυνθούν η πώληση της Canal σε ιδιώτες επενδυτές, η αύξηση των εσόδων και η δυνατότητα υψηλότερης κερδοφορίας.

Πέμπτη, 4 Απριλίου 2013

Μια συζήτηση για την έμπρακτη αλληλεγγύη, μια βραδιά για το Δίκτυο Αλληλεγγύης Βύρωνα


Παρασκευή 13 Απρίλη, 8:00μμ

 Από τα μέσα Αυγούστου του '12, το Δίκτυο Αλληλεγγύης Βύρωνα προσπαθεί να σταθεί στο πλάι των συμπολιτών μας που βιώνουν με τον πιο σκληρό τρόπο τις συνέπειες της κρίσης και των μνημονίων. Από την πρώτη στιγμή είπαμε ότι χρειάζεται να δώσουμε ο ένας το χέρι στον άλλο για να σταθούμε όλοι μαζί όρθιοι. Χρειάζεται δηλαδή να κινηθούμε εμείς οι ίδιοι και όχι να περιμένουμε από κανέναν άλλο να μας βοηθήσει. Χρειαζόμαστε την αλληλεγγύη των φτωχών και όχι την ελεημοσύνη των πλούσιων. Γι 'αυτό ακριβώς, στηριζόμαστε αποκλειστικά στις προσφορές των πολιτών του Βύρωνα και όχι σε εταιρικές χορηγίες ή κρατικές ενισχύσεις. Σήμερα έχουμε φτάσει στο σημείο να στηρίζουμε έμπρακτα 400 οικογένειες της γειτονιάς μας.
 Έχοντας έναν πρώτο κύκλο της δραστηριότητας μας, θα θέλαμε να συζητήσουμε για τις μέχρι τώρα εμπειρίες μας, αλλά και για το πώς μπορούμε να συνδυάσουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη με την κοινωνική διεκδίκηση. Η συζήτηση θα γίνει την Παρασκευή 13 Απρίλη στις 8:00μμ, στο χώρο που στεγάζουμε τις δραστηριότητες μας (Στάση Βύρωνα, Χρυσοστόμου Σμύρνης 143 - 151, τηλ. 210 7613239). Θα συμμετάσχουν επίσης και συναγωνιστές-τριες από πρωτοβουλίες έμπρακτης αλληλεγγύης από τον Υμηττό, την Ηλιούπολη, του Ζωγράφου, την Καισαριανή, τη Δάφνη και τη Νέα Σμύρνη, που θα καταθέσουν τις δικές τους εμπειρίες.
 Μετά την κουβέντα, θα πιούμε κι ένα κρασί για να γνωριστούμε καλύτερα. Καλό είναι όσοι και όσες μπορούν να βοηθήσουν την προσπάθεια μας φέρνοντας ένα πακέτο όσπρια ή ζάχαρη ή αλεύρι.
 Δίκτυο Αλληλεγγύης Βύρωνα
vironassolidarity.wordpress.com

Τετάρτη, 3 Απριλίου 2013

Κάλεσμα σε έμπρακτη αλληλεγγύη προς τα Κοινωνικά Ιατρεία Αλληλεγγύης στην Ελλάδα από το Ευρωπαϊκό Δίκτυο ενάντια στην ιδιωτικοποίηση και την εμπορευματικοποίηση των συστημάτων Υγείας και Κοινωνικής προστασίας




Σήμερα, στην Ελλάδα, ένας από τους τομείς όπου οι πλέον ευάλωτες ομάδες πληθυσμού πληρώνουν ακριβά και τοις μετρητοίς τις συνέπειες των πολιτικών λιτότητας είναι αυτός της Yγείας.
- Κατά τα δυο τελευταία χρόνια, το 1/3 των δημόσιων νοσοκομειάκων υπηρεσιών είτε έχει ήδη διαλυθεί είτε τελεί υπό διάλυση. Για παράδειγμα, σε μια πόλη ενός εκατομμυρίου κατοίκων όπως η Θεσσαλονίκη, καταργούνται περί τις 1 000 νοσοκομειακές κλίνες, σε σύνολο 8 000 που καταργούνται στο σύνολο της χώρας.
- Το 1/3 του πληθυσμού δεν διαθέτει πια ασφαλιστική κάλυψη. Γι αυτούς, όπως και για πολλούς ακόμα, η πρόσβαση στην Υγεία έχει καταστεί αδύνατη.
- Την ίδια στιγμή, υποβαθμίζονται τόσο οι συνθήκες εργασίας όσο και οι μισθοί : μείωση κατά 1/4 των θέσεων εργασίας και μέχρι και 50% των μισθών του προσωπικού υγείας.
Επιδεικνύοντας μια εγκληματική τύφλωση, οι διεθνείς αρχές (ΔΝΤ, ΕΚΤ, Ευρωπαϊκή Επιτροπή) εξακολουθούν να απαιτούν περισσότερα και το συντομότερο δυνατό.
Αντιμέτωποι με μια τέτοια κατάσταση, οι πολίτες οργανώνονται μέσα από πρωτοβουλίες όπως τα Κοινωνικά Ιατρεία Αλληλεγγύης που λειτουργούν χάρη στον εθελοντισμό και τη μαχητικότητα αγωνιζόμενων ανθρώπων.
Οι αυτοδιαχειριζόμενες αυτές δομές καλούνται να αντιμετωπίσουν μια μαζική προσέλευση ατόμων αποκλεισμένων από το Εθνικό Σύστημα Υγείας, αλλά και μια σημαντική έλλειψη πόρων προκειμένου να αντιπεξέλθουν στις ανάγκες τους.
Το Ευρωπαϊκό Δίκτυο ενάντια στην ιδιωτικοποίηση και την εμπορευματικοποίηση της Υγείας και της κοινωνικής προστασίας εκφράζει την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη του στον ελληνικό λαό, πρώτο θύμα των πολιτικών λιτότητας,
- αφενός μέσα από μια κοινή ευρωπαϊκή δράση ενάντια στις πολιτικές που εφαρμόζονται στο σύνολο της Ευρώπης. Μια δράση που θα διεξαχθεί τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο με αφορμή τη Σύνοδο των αρχηγών κρατών στις 13 και 14 Μαρτίου 2013, και θα εγκαλεί τόσο τις εθνικές κυβερνήσεις όσο και τις ευρωπαϊκές αρχές για τις δραματικές συνέπειες των ασκούμενων πολιτικών λιτότητας στο χώρο της Υγείας,
- αφετέρου, προάγοντας και οργανώνοντας δράσεις έμπρακτης αλληλεγγύης με αποδέκτη τα Κοινωνικά Ιατρεία Αλληλεγγύης.
Το Δίκτυο καλεί επίσης τα μέλη του καθώς και όλες τις συλλογικότητες, τις συνδικαλιστικές και πολιτικές οργανώσεις που αγωνίζονται για την υπεράσπιση του δικαιώματος για δωρεάν και καθολική πρόσβαση στην Υγεία, να εκφράσουν την έμπρακτη αλληλεγγύη τους


Δευτέρα, 1 Απριλίου 2013

Το παραδειγμα της Marinaleda, η ομιλία του δημάρχου της



Κοινωνική - Αλληλέγγυα Οικονομία
Είναι τιμή μου που βρίσκομαι σήμερα στην Αθήνα , μπροστά σε τόσο πολύ κόσμο που ενδιαφέρεται ν’ ακούσει την εμπειρία της Marinaleda. Πρόκειται για ένα χώρο πραγματοποίησης της ουτοπίας, η οποία μπορεί να πραγματοποιηθεί και από τους Αθηναίους με τον δικό τους τρόπο.
Η Marinaleda είναι στο κέντρο της Ανδαλουσίας  των 8. εκατ. κατοίκων,  στην οποία υπάρχουν 2,5 εκατ. άνεργοι, 3 εκατ. φτωχοί και 500.000 αγρότες χωρίς γη, γιατί αυτή βρίσκεται στα χέρια μιας ομάδας γαιοκτημόνων – το 2% των ιδιοκτητών γης κατέχει το 50% της καλλιεργήσιμης γης. Στην Ισπανία, όπως και στην Ελλάδα, η κυβέρνηση Θαπατέρο δηλώνει σοσιαλιστική αλλά είναι δεξιά και καπιταλιστική.
Στη Marinaleda των 3.000 κατοίκων δεν υπήρχε εργασία, μόνο μετανάστευση. Εμείς αποφασίσαμε ν’ αντισταθούμε. Έτσι, αρχικά οργανωθήκαμε συνδικαλιστικά και πολιτικά. Δημιουργήσαμε το συνδικάτο των εργατών γης που εργάζονται στην επικράτεια της Ανδαλουσίας και το οποίο συμμετέχει στη Via Campesina, μαζί με άλλες 300 οργανώσεις. Το 1979 αποφασίσαμε να μετάσχουμε στις εκλογές. Κερδίσαμε απόλυτη πλειοψηφία, την οποία διατηρήσαμε μέχρι σήμερα  ( 85-90% ).
Αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε μια νέα εξουσία, των φτωχών εναντίον των πλουσίων, αλλά συνειδητοποιήσαμε ότι οι φτωχοί έχουμε πολύ μικρή δυνατότητα να σταθούμε απέναντι στον καπιταλισμό. Η δύναμή μας είναι η ενότητα, έτσι δώσαμε στη συνέλευση όλη την εξουσία.  Έγινε το μαζικό όργανο λήψης αποφάσεων. Εδώ αποφασίζουμε τον προϋπολογισμό του δήμου, το πού θα δοθεί δηλαδή το δημόσιο χρήμα, μέσα από διαδικασίες στις οποίες εμπλέκονται όλες οι γειτονιές και όλοι οι γείτονες.
Όσοι έχουν συνδικαλιστικό ή πολιτικό αξίωμα πρέπει να ζουν όπως οι υπόλοιποι. Κανείς δεν εισπράττει περισσότερα χρήματα και όλοι ζουν από τις δουλειές τους. Πιστεύουμε ότι η ηθική είναι πολύ σημαντική στην πολιτική . Πρέπει να ζεις ακριβώς όπως δηλώνεις με τις ιδέες και τις θέσεις σου. Για τις εργασίες της κοινότητας συγκαλούμε την κόκκινη Κυριακή στην οποία συνεργάζονται όλες οι γειτονιές. Η εργασία είναι για μας συλλογική βοήθεια από τον ένα στον άλλο. Όταν κατασκευάζεται ένα σπίτι εργαζόμαστε όλοι μαζί .
Η άμεση δημοκρατία, όπως ήδη είπαμε, είναι περισσότερο από αναγκαία αλλά η πολιτική δημοκρατία χωρίς οικονομική δημοκρατία δεν αποδίδει. Το μεγαλύτερο πρόβλημα των κατοίκων της Marinaleda ήταν η ανεργία, έτσι σε μια συνέλευση ρωτήσαμε τον κόσμο πως μπορούμε να τελειώσουμε με την ανεργία και συμφωνήσαμε ότι ο τρόπος είναι να έχουμε γη. Η γη, όμως, στην περιοχή μας βρισκόταν στην κατοχή ενός μεγάλου γαιοκτήμονα – δούκα (17.000 εκτάρια). Είπαμε ότι αυτή η γη είναι δική μας και ξεκινήσαμε τη μάχη για να την αποκτήσουμε. Αγωνιστήκαμε  12 χρόνια με γενικές απεργίες, καταλήψεις δρόμων, αεροδρομίων, τρένων, πορείες μέχρι και 1.000 χιλιόμετρα. Η αστυνομία μας φυλάκιζε, μας χτυπούσε, μας έβαζε πρόστιμα και οι δικαστές μας καταδίκαζαν. Εμείς εξακολουθούσαμε. Η επιμονή είναι επαναστατική. Έπειτα από πολλά χρόνια πήραμε τη γη από τον  δούκα . Ένα παλιό όνειρο στην ιστορία του εργατικού κινήματος της Ανδαλουσίας  είναι η γη να ανήκει σ’ αυτόν που τη δουλεύει.
Παρά την κατοχή της γης , δεν κατορθώσαμε να λήξουμε οριστικά με την ανεργία. Δημιουργήσαμε, λοιπόν,  βιομηχανία ελιάς, λαδιού, πιπεριάς, αγκινάρας, σκόρδου. Με τη γη και τη βιομηχανία στα χέρια εκείνων που τις δουλεύουν, δηλαδή με τα μέσα παραγωγής στα χέρια των εργατών,  καταφέραμε να έχουμε εργασία για όλους.  Έτσι πετύχαμε 3 πράγματα : πρώτον δεν έχουμε ανεργία, δεύτερον δεν έχουμε εκμετάλλευση από τους γαιοκτήμονες, τρίτον ο πλούτος που παράγουν οι εργαζόμενοι  επιστρέφει στους ίδιους. Έχουμε αλλάξει το επίπεδο ζωής και έχουμε κοινωνική ιδιοκτησία. Όλοι ανεξαίρετα, σε όλους τους τομείς εργασίας, κερδίζουν τον ίδιο μισθό - 47 € για κάθε εργάσιμη ημέρα 6,5 ωρών. Με απόφαση της συνέλευσης  δεν διανέμονται τα κέρδη, αλλά ότι περισσεύει επανεπενδύεται. Η γη είναι ένα δάνειο από τους γονείς μας και πρέπει να επιστραφεί βελτιωμένη στα παιδιά μας.
Είχαμε καταφέρει την οικονομική δημοκρατία, θέλαμε όμως ένα βήμα παραπάνω. Θέσαμε σ’ εφαρμογή την κοινωνική δημοκρατία. Υπήρχε έλλειψη κατοικιών και μέχρι τρεις γενιές ζούσαν στο ίδιο σπίτι. Με απόφαση της συνέλευσης, η ιδιωτική ιδιοκτησία έγινε δημόσια. Όταν οι νέοι θέλουν κατοικία, κάνουν αίτηση και το έδαφος τους διατίθεται δωρεάν, όπως και οι οικοδομικές εργασίες και η αρχιτεκτονική μελέτη. Οι νέοι προσφέρουν τη δική τους εργασία και πληρώνουν για ένα τέτοιο σπίτι 15€ το μήνα. Το πρότυπο είναι 90 τ.μ. κλειστός χώρος και 100 τ.μ. αυλή.
Με τον ίδιο τρόπο έχουμε δημιουργήσει βρεφονηπιακούς σταθμούς. Το κόστος για διαμονή και διατροφή των παιδιών είναι 12€ το μήνα. Αντίστοιχα εργαζόμαστε για δημοτικές υποδομές, όπως πισίνες κ.λπ. (ετήσιο κόστος  εγγραφής σε πισίνα 3€). Για τις μεγαλύτερες ηλικίες έχουμε ομάδες βοήθειας που στηρίζουν την καθημερινή ζωή των ηλικιωμένων. Όλ’ αυτά είναι δωρεάν. Όταν φτάνει το πανηγύρι του χωριού τον Ιούλιο, οργανώνουμε μια συλλογική γιορτή. Η χαρά είναι δικαίωμα του λαού. 300-400 δημότες εργαζόμαστε χωρίς αμοιβή, προσφέροντας φθηνό φαγητό και θεάματα δωρεάν. Στην Ανδαλουσία και πολύ περισσότερο στη Marinaleda υπάρχει η μεγαλύτερη αναλογία πράσινου ανά κάτοικο .
Έχουμε καταφέρει να λειτουργήσει ένα πρότυπο κοινωνίας στις σημερινές συνθήκες. Τίποτε δεν είναι αδύνατον, δεν είναι χίμαιρα η ουτοπία. Τα όνειρα με τον αγώνα του κόσμου γίνονται πραγματικότητα. Στην απαισιοδοξία της δεξιάς αντιπαραθέτουμε την αισιοδοξία της αριστεράς. Η εργατική τάξη πρέπει να είναι αισιόδοξη. Ο κόσμος της Marinaleda είναι ίδιος με αυτόν της Αθήνας , με τα ίδια θετικά και αρνητικά. Αν στη Marinaleda έχουμε κάνει εφικτό ένα μέρος της ουτοπίας μας κι εσείς μπορείτε να το κάνετε. Αν πιστεύετε στους εαυτούς σας είστε αήττητοι.  Ο στόχος μας είναι τόσο δίκαιος που θα τα καταφέρουμε.
Επισημ'ανσειςπου προέκυψαν από την ομιλία: 
  • Οι γυναίκες είναι οι πλειοψηφία αυτών που συμμετέχουν και αγωνίζονται. Το πείραμα της Marinaleda δεν θα είχε υπάρξει χωρίς την παρουσία των γυναικών. Όταν καταλαμβάναμε τη γη οι γυναίκες ήταν πρώτες, στην απεργία πείνας σταματούσαν τελευταίες.

  • Προωθούμε τις βιολογικές καλλιέργειες ώστε να αποτελέσουν τον κυρίαρχο τρόπο παραγωγής. Σήμερα έχουμε και παραδοσιακές λόγω του κόστους των βιολογικών.

  • Υπάρχουν ανεξάρτητοι μικροί αγρότες και μικρά μαγαζιά ποτέ όμως δεν θα συναινέσουμε να εγκατασταθεί ένα super market μιας πολυεθνικής.

  • Το παιδαγωγικό σύστημα υπάγεται στην κοινότητα της Ανδαλουσίας, αλλά παρεμβαίνουμε. Τα παιδιά από 0 - 17 ετών φοιτούν δωρεάν στη Marinaleda και μετά μπορούν να φύγουν για το Πανεπιστήμιο.

  • Υπάρχει θέμα μετανάστευσης προς την Marinaleda λόγω των καλών συνθηκών ζωής. Υπάρχει ένας μόνο περιορισμός : για να πάρει κανείς σπίτι πρέπει να έχει ζήσει και εργαστεί εδώ. Αν κάποιος, πάντως, θέλει να έρθει στην Marinaleda μπορεί, είναι ένας ανοιχτός τόπος. 

  • Ανάλογα πειράματα εμφανίζονται και σε άλλα μέρη της Ανδαλουσίας : Μάλαγα, Σεβίλλη, Κάντιφ. Η καταστολή, όμως, είναι μεγάλη και ο φόβος των ανθρώπων υπαρκτός.


  • Το μοντέλο της Marinaleda είναι δικό μας έργο, προϊόν της συλλογικής μας σκέψης. Εμπνεόμαστε φυσικά από άλλα γεγονότα της ιστορίας , από τον Μπακούνιν, τον Τσε, τον Λένιν, τον Τρότσκι. Έχουμε, όμως, να δώσουμε συγκεκριμένες απαντήσεις σε συγκεκριμένα προβλήματα και γι’ αυτό το καλύτερο βιβλίο είναι η ζωή. Μαθαίνουμε από εμάς τους ίδιους.

  • Όταν η αστική τάξη ενώνεται διεθνώς, στρατιωτικά στο ΝΑΤΟ, πολιτικά στον ΟΗΕ, οικονομικά στο ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα, εμείς οι εργάτες του κόσμου πρέπει ν’ αντισταθούμε. Ή θα λήξουμε τον καπιταλισμό ή θα μας λήξει.

  • Η σχέση μας με την κρατική εξουσία είναι συγκρουσιακή. Ότι κερδίσαμε έγινε κόντρα στην κυβέρνηση που υπερασπίζεται τους γαιοκτήμονες με την αστυνομία.

  • Η αριστερά πρέπει να παλεύει για μια κοινωνία χωρίς τάξεις. Μέχρι να φτάσουμε εκεί πρέπει το όραμα να μπει σε εφαρμογή. Δεν υπάρχει χρόνος. Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα

Δίκτυο Αλληλεγγύης Ρεθύμνου – Χωρίς Μεσάζοντες



   Το Δίκτυο Αλληλεγγύης Ρεθύμνου Χωρίς Μεσάζοντες είναι μια ομάδα καταναλωτών και παραγωγών στο νομό Ρέθυμνου πού επιδιώκει τη διαμόρφωση δίκαιης τιμής στα διακινούμενα προϊόντα. Μιας τιμής που θα εξασφαλίζει την αξιοπρεπή διαβίωση των παραγωγών, την ασφάλεια στην διατροφή των καταναλωτών καθώς και την ποιότητα των προϊόντων.
Πιστεύουμε στην αλληλέγγυα οικονομία  ως απάντηση στην πολιτική, οικονομική, κοινωνική και πολιτισμική κρίση που βιώνουμε.
Αποφασίσαμε να ενταχθούμε στο Πανελλαδικό Κίνημα Χωρίς Μεσάζοντες θεωρώντας ότι σπάζοντας τις αλυσίδες εξάρτησης παραγωγών και καταναλωτών από πολυεθνικές εταιρίες και μαφίες χονδρικής και λιανικής πώλησης, αποκτούμε τον έλεγχο σε ένα βασικό στοιχείο της ζωής μας: τη διατροφή και τον τρόπο παραγωγής και διάθεσής της.

Ποιοι είμαστε
Είμαστε μια ομάδα καταναλωτών και παραγωγών στο νομό Ρέθυμνου.
Επιδιώκουμε την προώθηση της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας, βασιζόμενοι σε σχέσεις αμοιβαιότητας, αμεσότητας, εγγύτητας και εμπιστοσύνης μεταξύ παραγωγών και καταναλωτών, μακριά από φασιστικές και ρατσιστικές ιδέες και πρακτικές. Λαμβάνουμε τις αποφάσεις μας μέσω συνελεύσεων, με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες. Επιδιώκουμε να προσφέρουμε ποιοτικά και ασφαλή προϊόντα, βιολογικά όπου είναι δυνατό, στηρίζοντας μεθόδους παραγωγής μη επιβλαβείς για τον άνθρωπο και το περιβάλλον και δίνοντας προτεραιότητα στην τοπική παραγωγή.

Η τιμή των προιόντων θα είναι χαμηλότερη σε σχέση με τις τιμές της κυρίαρχης αγοράς (καθώς παρακάμπτει το κέρδος χονδρεμπόρων και πολυεθνικών αλυσίδων σουπερμάρκετ), αλλά όχι πάντα, καθώς μια φαινομενικά χαμηλή τιμή μπορεί να διαμορφώνεται με επιζήμιες μεθόδους για τον άνθρωπο και το περιβάλλον, δουλοποίηση των εργαζομένων στο εξωτερικό και εσωτερικό, νοθεία, χημικά πρόσθετα, κλπ.
Από την δεύτερη διανομή στις τιμές των προϊόντων θα υπάρχει μια μικρή εισφορά αλληλεγγύης από τους παραγωγούς (θα περιλαμβάνεται στις αποδείξεις) και τους καταναλωτές. Με το ποσό που θα  συγκεντρώνεται, θα πραγματοποιούνται δράσεις ενημέρωσης για τη διατροφή, εκδηλώσεις διάδοσης και στήριξης της αλληλέγγυας οικονομίας, πολιτιστικές εκδηλώσεις, καθώς και στήριξη των ανέργων που έχουμε στην ομάδα μας.

Η πρώτη διανομή προιόντων θα γίνει την Κυριακή 14 Απριλίου το πρωί από  10πμ-14μμ,  στην Αγία Φωτεινή,στον υπαίθριο χώρο της ένωσης Συνεταιρισμών Ρεθύμνου,  στον Κουμπέ.

Παραγγελίες θα γίνονται με συμπλήρωση του εντύπου παραγγελίας και θα είναι δεκτές ως την Κυριακή 7 Απριλίου.
Μπορείτε να δώσετε παραγγελία  με τους παρακάτω τρόπους.

  • Μέσω internet στην διεύθυνση  www.dareth.gr
  • Μέσω email στην διεύθυνση  info@dareth.gr
  • Τηλεφωνικά στο 6987172643 καθημερινά. Ώρες επικοινωνίας πρωί 10πμ-2μμ, απόγευμα από 6μμ-9μμ

Με παράδοση της φόρμας παραγγελίας
  • στο κατάστημα Σουβλίτσα Κορωναίου και Κοραή γωνία
  • Στο στέκι των καθηγητών, Ηλιακάκη 16, πίσω από τον κήπο, μόνο καθημερινές  , μεταξύ 7-11 το βράδυ
  • Καφενείο του Τάσου, Ηρώων Πολυτεχνείου 14 Πλατεία Νομαρχίας
  • Εναλλακτικά παραδίδεται την συμπληρωμένη φόρμα παραγγελίας στο μέλος του δικτύου πού σας την προώθησε, ή σε άλλο μέλος πού γνωρίζετε.

Τα προιόντα της πρώτης διανομής θα είναι

 Τιμή 1 Kg κιλού                                               τιμή συσκευασίας

Φασόλια μέτρια Φαρσάλων                          2 €            σε  συσκευασία των 2,5             5 ευρώ
Φακές Φαρσάλων                                           1,33 €                                           3Kg             4                    
Αλεύρι Για όλες τις χρήσεις Δράμας             0,70 €                                           5Kg            3,5
Αλεύρι ολικής άλεσης                                     0,80 €                                            5Kg            4
Ρύζι νυχάκι Χαλάστρας                                    0,80  €                                         6,25 Kg       5
Ρύζι καρολίνα Μεσσηνίας                               0,90 €                                          5,5Κg          5


Οι παραγγελίες θα επιβεβαιωθούν τηλεφωνικά. Η παραλαβή θα γίνεται μόνο με φυσική παρουσία και θα δίδονται αποδείξεις από τους παραγωγούς κατευθείαν στον καταναλωτή.
Την ημέρα της διανομής θα γίνει ένα μικρό γλέντι, θα μαγειρέψουμε με τα προιόντα διανομής, θα γνωριστούμε. Όποιος επιθυμεί να βοηθήσει μπορεί να το δηλώσει στο τηλέφωνο επικοινωνίας ή να το γράψει στην φόρμα παραγγελίας

ΕΝΤΥΠΟ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ